ವಿಷು 1897

ವಿಷು (ಕೇರಳದ ಹೊಸ ವರ್ಷ) ಸೂರ್ಯನು ಮೇಷ ರಾಶಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ದಿನ ಬರುತ್ತದೆ, ಇದನ್ನು ಮೇಷ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಷು ಎಂಬ ಹೆಸರು ಸಂಸ್ಕೃತದ ವಿಷುವಂ ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಬಂದಿದೆ, ಅಂದರೆ ಸಮಾನ: ಈ ದಿನ ಹಗಲು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಸಮಾನ ಅವಧಿಯದ್ದಾಗಿರುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಪುರಾತನ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು (ಸಂ ವಿಷುವತ್ ಸಂಪ್ರದಾಯ) ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಕೇರಳಕ್ಕೆ, ಈ ಸೌರ ಸಂಕ್ರಮಣವು ಹೊಸ ಕಾಲಚಕ್ರದ, ಹೊಸ ಕೃಷಿ ವರ್ಷದ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ಮನೆಗೂ ಹರಿದುಬರುವ ದೈವಿಕ ಕೃಪೆಯ ನವೀಕರಣವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ವಿಷುವಿನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಆಚರಣೆ ವಿಷುಕಣಿ: ಬೆಳಗಿನ ಮೊದಲ ದರ್ಶನ. ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ, ಮನೆಯ ಹಿರಿಯ ಮಹಿಳೆ ದೊಡ್ಡ ಕಂಚಿನ ಉರುಳಿ (ಪಾತ್ರೆ)ಯಲ್ಲಿ ಶುಭ ವಸ್ತುಗಳ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಜೋಡಿಸುತ್ತಾಳೆ: ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದ ಸೌತೆಕಾಯಿ (ಕಣಿ ವೆಳ್ಳರಿಕ್ಕ), ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ, ಹಲಸಿನಹಣ್ಣು, ವೀಳ್ಯದೆಲೆ ಮತ್ತು ಅಡಿಕೆ, ತಾಜಾ ಅಕ್ಕಿ, ನಾಣ್ಯಗಳು, ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣ, ಹಳದಿ ಹೂವುಗಳು (ಕೊನ್ನ, ಕಕ್ಕೆ ಹೂವು), ಬೆಳಗಿದ ದೀಪ (ನಿಲವಿಳಕ್ಕು), ಮತ್ತು ಪುಟ್ಟ ಕನ್ನಡಿ. ಆಕೆ ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ಮುಂಜಾನೆಗೆ ಮುನ್ನ ಎದ್ದು ದೀಪ ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಾಳೆ. ನಂತರ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕುಟುಂಬ ಸದಸ್ಯನನ್ನೂ ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಆ ಕೋಣೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ವಿಷುಕಣಿಯ ಎದುರು ನಿಂತಾಗಲೇ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಯಲು ಬಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ: ಹೀಗೆ ಹೊಸ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅವರು ನೋಡುವ ಮೊದಲ ವಸ್ತು ಈ ಶುಭ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ವಿಷುವಿನಂದು ನೀವು ಮೊದಲು ನೋಡುವುದೇ ನಿಮ್ಮ ಇಡೀ ವರ್ಷದ ಗತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನಂಬಿಕೆ.

ವಿಷುವನ್ನು ಇನ್ನೆರಡು ಪ್ರಿಯ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳೊಂದಿಗೂ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೈನೀಟಂ (ಹಣದ ಕಾಣಿಕೆ) ಅನ್ನು ಹಿರಿಯರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ಕಿರಿಯ ಕುಟುಂಬ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಮತ್ತು ಮನೆಕೆಲಸದವರಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕಾಣಿಕೆ ಹೊಸ ಕರೆನ್ಸಿಯದ್ದಾಗಿರಬೇಕು; ಮೊತ್ತಕ್ಕಿಂತ ಕೊಡುವ ಕ್ರಿಯೆಯೇ ಮುಖ್ಯ. ಮತ್ತು ಸದ್ಯ (ಬಾಳೆಎಲೆಯ ಮೇಲಿನ ಭವ್ಯ ಔತಣ) ವಿಸ್ತೃತ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಪರಿಪ್ಪು (ಬೇಳೆ), ಸಾಂಬಾರ್, ರಸಂ, ಅವಿಯಲ್, ತೋರಣ್, ಓಲನ್, ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ, ಪಾಯಸಂ ಮತ್ತು ಪಪ್ಪಡಂ ಸೇರಿದಂತೆ 20-30 ಖಾದ್ಯಗಳ ಊಟಕ್ಕಾಗಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಔತಣ ಇದೇ ಸೌರ ಘಟನೆಯಂದು ಬರುವ ತಮಿಳು ಹೊಸ ವರ್ಷ (ಪುತ್ತಾಂಡು)ದೊಂದಿಗೂ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.