সকট চৌথ 1850

সকট চৌথ (सकट चौथ), যাক তিলকুট চৌথ বুলিও কোৱা হয়, পূৰ্ণিমান্ত গণনাত মাঘ মাহৰ সংকষ্টী চতুৰ্থী, অমান্ত গণনাত পৌষৰ কৃষ্ণ চতুৰ্থী। ই বছৰৰ আটাইতকৈ বহুলভাৱে পালন কৰা সংকষ্টী উপবাসবোৰৰ এটা, বিশেষকৈ উত্তৰ ভাৰতত।

মাতৃসকলে সন্তানৰ দীৰ্ঘায়ু আৰু মংগলৰ বাবে বিঘিনিনাশক ভগৱান গণেশ আৰু সকট মাতাৰ পূজা কৰি উপবাস পালন কৰে। দিনটো উপবাসত কটোৱা হয়; সন্ধিয়া গণেশৰ পূজা কৰা হয় আৰু সকট চৌথৰ কথা পাঠ কৰা হয়।

চন্দ্ৰোদয়ৰ পিছত, চন্দ্ৰ দৰ্শন কৰি অৰ্ঘ্য দিয়াৰ পাছত উপবাস ভংগ কৰা হয়। তিল আৰু গুড়ৰ মিঠাই (তিলকুট) অৰ্পণ কৰা হয় আৰু ভগাই খোৱা হয়, যাৰ পৰা দিনটোৰ আনটো নাম আহিছে।