ରଥ ଯାତ୍ରା 1909

ରଥଯାତ୍ରା (ରଥ ପର୍ବ) ଆଷାଢ଼ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଦ୍ୱିତୀୟା ଦିନରେ ପଡ଼େ ଏବଂ ଏହା ହିନ୍ଦୁ ଜଗତର ସର୍ବାଧିକ ଚମତ୍କାର ସାର୍ବଜନୀନ ପର୍ବ, ଓଡ଼ିଶା ଉପକୂଳରେ ପୁରୀ (ଜଗନ୍ନାଥ ଧାମ) କୁ କେନ୍ଦ୍ର କରି ପାଳିତ ହୁଏ। ଏହି ଦିନ, ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥ (ବିଶ୍ୱର ଅଧିପତି), ତାଙ୍କ ଭାଇ ବଳଭଦ୍ର, ଏବଂ ଭଉଣୀ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିରରୁ ବାହାର କରାଯାଇ ତିନୋଟି ବିଶାଳ କାଠ ରଥ ଉପରେ ବିରାଜମାନ କରାଯାଏ, ଯାହା ପରେ ହଜାର ହଜାର ଭକ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ଦାଣ୍ଡ (ମୁଖ୍ୟ ରାସ୍ତା) ଦେଇ ୩ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଥିବା ଗୁଣ୍ଡିଚା ମନ୍ଦିର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟଣାଯାଏ।

ତିନୋଟି ରଥ ପ୍ରତିବର୍ଷ ପବିତ୍ର କାଠରୁ ନୂଆ କରି ନିର୍ମିତ ହୁଏ ଏବଂ ଏମାନଙ୍କ ନାମ ଅଛି ନନ୍ଦିଘୋଷ (ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ରଥ, ୪୫ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚ, ୧୬ ଚକ), ତାଳଧ୍ୱଜ (ବଳଭଦ୍ରଙ୍କ, ୪୪ ଫୁଟ, ୧୪ ଚକ), ଏବଂ ଦର୍ପଦଳନ (ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ, ୪୩ ଫୁଟ, ୧୨ ଚକ)। ରଥଗୁଡ଼ିକ ରଙ୍ଗୀନ ଛତା ସହିତ ଆଚ୍ଛାଦିତ: ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ପାଇଁ ହଳଦିଆ, ବଳଭଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଲାଲ ଓ ସବୁଜ, ଏବଂ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ପାଇଁ କଳା ଓ ଲାଲ। ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଲୋକ (ପୂର୍ବେ ସମସ୍ତ ଜାତି ଓ ବର୍ଗର, ଏବେ ସମସ୍ତ ଦେଶର) ମୋଟା ରଶିରେ ରଥକୁ ଟାଣନ୍ତି।

ଏହି ପର୍ବର ଏକ ଗଭୀର ଧର୍ମତାତ୍ତ୍ୱିକ ମହତ୍ତ୍ୱ ଅଛି: ଯେତେବେଳେ ଜଗନ୍ନାଥ ନିଜ ରଥରେ ମନ୍ଦିର ଛାଡ଼ନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେ କେବଳ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୁରୋହିତଙ୍କର ନୁହଁନ୍ତି, ବରଂ ସମସ୍ତଙ୍କର ହୋଇଯାଆନ୍ତି। ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ପୁରୀର ରାଜା (ଗଜପତି ମହାରାଜା) ଏକ ସୁନାର ଝାଡ଼ୁରେ ରଥ ଆଗର ରାସ୍ତା ଝାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତି। ଏପରିକି ବହିଷ୍କୃତ ଓ ଗରିବ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ରଥ ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରନ୍ତି: ଏହା ମୁସଲିମ ସନ୍ଥ ସାଲାବେଗ ଓ ଭକ୍ତି କବି କବୀର ଉଭୟ ଦ୍ୱାରା ଉଲ୍ଲେଖିତ ଏକ ତଥ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ପାଇଁ ଭକ୍ତିମୂଳକ ପଦ ରଚନା କରିଥିଲେ। ଇଂରାଜୀ ଶବ୍ଦ "ଜଗର୍ନଟ" (Juggernaut) "ଜଗନ୍ନାଥ" ଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ: ଏହା ମଧ୍ୟଯୁଗୀୟ ଭ୍ରମଣକାରୀଙ୍କୁ ଏହି ଶୋଭାଯାତ୍ରା କେତେ ଗଭୀର ଭାବେ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥିଲା, ତାହାର ପ୍ରମାଣ।