ৰাধা অষ্টমী 1922

ৰাধা অষ্টমী (ৰাধাষ্টমী)এ কৃষ্ণ জন্মাষ্টমীৰ পোন্ধৰ দিন পিছত ভাদ্ৰপদ শুক্লা অষ্টমী তিথিত শ্ৰীমতী ৰাধাৰাণীৰ আবিৰ্ভাৱ উদযাপন কৰে। এই তাৰিখটো মধ্যাহ্ন-ব্যাপিনী নিয়ম অনুসৰি নিৰ্ণয় কৰা হয়: অষ্টমী তিথিয়ে মধ্যাহ্ন কালত (দিনৰ মধ্য তৃতীয়াংশ, দিনৰ পোন্ধৰটা মুহূৰ্তৰ ভিতৰত অষ্টম মুহূৰ্তক কেন্দ্ৰ কৰি) ব্যাপ্ত থাকিব লাগে, কাৰণ ৰাধাৰ আবিৰ্ভাৱ পৰম্পৰাগতভাৱে মধ্যাহ্নত হৈছিল বুলি মনা হয়, ঠিক যেনেকৈ কৃষ্ণৰ মাজনিশাৰ আবিৰ্ভাৱে জন্মাষ্টমী নিৰ্ণয় কৰে।

পদ্ম পুৰাণ, ব্ৰহ্মবৈবৰ্ত পুৰাণ আৰু গৰ্গ সংহিতা অনুসৰি, শিশু ৰাধাক যমুনা নদীৰ পাৰত এটা সোণালী পদুমৰ ওপৰত বৃষভানু আৰু তেওঁৰ পত্নী কীৰ্তিদাই বিচাৰি পাইছিল। সেই শিশুটিয়ে চকু বন্ধ কৰি ৰাখিছিল আৰু শিশু কৃষ্ণক তাইৰ সন্মুখলৈ অনা নহয় লৈকে সেয়া খোলা নাছিল। চিন্তিত পিতৃ-মাতৃক নাৰদ মুনিয়ে আশ্বস্ত কৰি শিশুটিৰ দিব্য স্বৰূপ প্ৰকাশ কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। এই পৰ্বটো বিশেষভাৱে বৃন্দাৱন আৰু বাৰচানাত পালন কৰা হয়, যিবোৰ পৰম্পৰাগতভাৱে ৰাধাৰ শৈশৱৰ সৈতে জড়িত, আৰু ওচৰৰ ৰাভেল গাঁৱখনক কিছুমান পৰম্পৰাই তাইৰ প্ৰকৃত জন্মস্থান বুলি গণ্য কৰে।

ভক্তসকলে মধ্যাহ্ন (দুপৰীয়া) লৈকে লঘোন পালন কৰে, তাৰ পিছত ৰাধাৰ (বা ৰাধা-কৃষ্ণৰ) পঞ্চামৃতেৰে বিধিবদ্ধ অভিষেক কৰা হয়, তাৰ পিছত শৃংগাৰ আৰু ভোগ অৰ্পণ কৰি লঘোন ভঙা হয়। এই দিনটোত বৃন্দাৱন আৰু বাৰচানাত ৰাধাৰ স্তুতিত অবিৰত কীৰ্তন আৰু ভক্তিগীত চলি থাকে।