পৰমা একাদশী 2227

এই একাদশী অধিক বা পুৰুষোত্তম মাহৰ, অৰ্থাৎ অতিৰিক্ত চান্দ্ৰ মাহৰ কৃষ্ণ পক্ষত পৰে। শ্ৰীকৃষ্ণই যুধিষ্ঠিৰক এজন দুখীয়া কিন্তু ধাৰ্মিক ব্ৰাহ্মণ সুমেধাৰ কথা কৈছিল, যি কাম্পিল্য নগৰত তেওঁৰ একনিষ্ঠ পত্নী পৱিত্ৰাৰ সৈতে বাস কৰিছিল।

অতীতৰ কিছু কৰ্মৰ বাবে তেওঁলোকৰ প্ৰায় একোৱেই নাছিল, তথাপি পৱিত্ৰাই নিষ্ঠাৰে স্বামীৰ সেৱা কৰিছিল আৰু নিজৰ খাদ্য অতিথিক দিছিল। এদিন ঋষি কৌণ্ডিন্য তেওঁলোকৰ ঘৰলৈ আহিল। তেওঁলোকে তেওঁক সন্মান জনালে আৰু দৰিদ্ৰতাৰ পৰা কেনেকৈ মুক্তি পাব পাৰি সুধিলে। ঋষিয়ে তেওঁলোকক অতিৰিক্ত মাহৰ পৰমা একাদশীৰ কথা ক'লে, যিয়ে সকলো পাপ আৰু দৰিদ্ৰতাৰ দুখ আঁতৰায়, আৰু ক'লে যে ইয়াক পালন কৰি কুবেৰ আৰু ৰজা হৰিশ্চন্দ্ৰ আশীৰ্বাদপ্ৰাপ্ত হৈছিল।

সুমেধা আৰু পৱিত্ৰাই একাদশী আৰু তাৰ পিছৰ আৰু পাঁচ দিনৰ উপবাস পালন কৰিলে। অলপ দিনৰ পিছতে সপোনত নিৰ্দেশ পোৱা এজন ৰাজকুমাৰে তেওঁলোকক ঘৰ, গৰু-ম'হ আৰু এখন গাঁও দিলে। তেওঁলোকে সুখ আৰু ভক্তিৰে জীৱন কটালে আৰু অৱশেষত প্ৰভুৰ ধাম পালেগৈ।