ಲೋಹ್ರಿ 1952

ಲೋಹ್ರಿ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಮಕರ ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ (ಮಾಘಿ) ಹಿಂದಿನ ಸಂಜೆ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಪಂಜಾಬ್, ಹರಿಯಾಣ, ಹಿಮಾಚಲ ಪ್ರದೇಶ, ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ, ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಪಂಜಾಬಿ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ. ಇದು ಚಳಿಗಾಲದ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಚಳಿಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನೂ, ರಬಿ ಬೆಳೆಗಳು, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕಬ್ಬು ಮತ್ತು ಗೋಧಿ, ಮಾಗುವುದನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬಗಳು ಮತ್ತು ನೆರೆಹೊರೆಯವರು ದೊಡ್ಡ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿ ಅದರ ಸುತ್ತ ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕಿ, ಉತ್ತಮ ಬೆಳೆ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧ ವರ್ಷಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾ ಅಗ್ನಿಗೆ ಎಳ್ಳು, ಬೆಲ್ಲ, ರೇವಡಿ, ಗಜಕ್, ಕಡಲೆಕಾಯಿ ಮತ್ತು ಮೆಕ್ಕೆಜೋಳದ ಅರಳು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಆ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಸಾದವಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹಂಚಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಮಕ್ಕಳು ಮನೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಲೋಹ್ರಿ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡಿ ಸಿಹಿ ಮತ್ತು ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ದುಲ್ಲಾ ಭಟ್ಟಿಯ ಲಾವಣಿಯೂ ಇದೆ, ಯುವತಿಯರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುವ ಜನಪದ ವೀರರು ಅವರು. ಸಂಜೆಯೆಲ್ಲಾ ಭಾಂಗ್ಡಾ ಮತ್ತು ಗಿದ್ಧಾ ನೃತ್ಯಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ.

ಮದುವೆಯ ನಂತರ ಅಥವಾ ಮಗುವಿನ ಜನನದ ನಂತರ ಕುಟುಂಬದ ಮೊದಲ ಲೋಹ್ರಿಯನ್ನು ವಿಶೇಷ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಬೆಂಕಿಯ ಬಳಿಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮಾಘಿ, ಅಂದು ಸೂರ್ಯನು ಮಕರ ರಾಶಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಾಯಣ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.