લોહડી 1952

લોહડી મકર સંક્રાંતિ (માઘી)ની પૂર્વસંધ્યાએ ઉજવાય છે, ખાસ કરીને પંજાબ, હરિયાણા, હિમાચલ પ્રદેશ, જમ્મુ અને દિલ્હીમાં, તેમજ દુનિયાભરના પંજાબી પરિવારોમાં. તે શિયાળાની સૌથી કડક ઠંડીના અંત અને રવી પાકો, ખાસ કરીને શેરડી અને ઘઉં, પાકવાનું પ્રતીક છે.

સૂર્યાસ્ત સમયે પરિવારો અને પડોશીઓ મોટું તાપણું સળગાવીને તેની આસપાસ ભેગા થાય છે. તેઓ તેની પ્રદક્ષિણા કરે છે અને સારા પાક તથા સમૃદ્ધ વર્ષ માટે પ્રાર્થના કરતાં અગ્નિમાં તલ, ગોળ, રેવડી, ગજક, મગફળી અને મકાઈની ધાણી અર્પણ કરે છે. પછી આ અર્પણ પ્રસાદ તરીકે સૌમાં વહેંચવામાં આવે છે.

બાળકો ઘરે ઘરે જઈને લોહડીનાં ગીતો ગાય છે અને મીઠાઈ તથા સિક્કા મેળવે છે. આ ગીતોમાં દુલ્લા ભટ્ટીની ગાથા પણ હોય છે, જે યુવતીઓની રક્ષા કરવા માટે યાદ કરાતા લોકનાયક છે. સાંજ ભાંગડા અને ગિદ્ધાથી ગુંજી ઊઠે છે.

લગ્ન કે બાળકના જન્મ પછી પરિવારની પહેલી લોહડી વિશેષ આનંદથી ઉજવાય છે, અને સગાંસંબંધીઓ તથા મિત્રોને તાપણા પાસે આમંત્રિત કરાય છે. બીજે દિવસે સવારે માઘી હોય છે, જે દિવસે સૂર્ય મકર રાશિમાં પ્રવેશે છે અને ઉત્તરાયણ શરૂ થાય છે.