গোৱৰ্ধন পূজা 1908

গোৱৰ্ধন পূজাএ সেই দিনটোৰ স্মৰণ কৰে যেতিয়া ভগৱান কৃষ্ণয়ে গোৱৰ্ধন পৰ্বতখন নিজৰ টেঙুলি আঙুলিৰ ওপৰত সাত দিন ধৰি তুলি ধৰিছিল, যাতে ব্ৰজৰ মানুহ আৰু গৰুবোৰে ইন্দ্ৰই পঠোৱা মুঠমুঠীয়া বৰষুণৰ পৰা আশ্ৰয় পাব পাৰে। এই ঘটনাই ইন্দ্ৰৰ অহংকাৰ ভাঙি গোৱৰ্ধন পৰ্বত, গৰু আৰু প্ৰকৃতিৰ পূজাক ব্ৰজৰ ভক্তিৰ কেন্দ্ৰবিন্দু কৰি তুলিলে।

এই দিনা গো পূজা (গৰুৰ পূজা) কৰা হয়, আৰু ঘৰত ও মন্দিৰত গোবৰ, অন্ন বা মাটিৰে গোৱৰ্ধন পৰ্বতৰ প্ৰতীকী ৰূপ সাজি পূজা কৰা হয়। ই কাৰ্তিক শুক্লা প্ৰতিপদাত, অৰ্থাৎ দীপাৱলীৰ পিছদিনা পালন কৰা হয়।