विजया दशमी (दुर्गा विसर्जन पश्चिम बंगाल) 2067

विजया दशमी (বিজয়া দশমী) हा दुर्गा पूजेचा शेवटचा दिवस, आश्विन महिन्याच्या शुक्ल पक्षातील दशमी. माहेरी चार दिवस राहून लाडकी लेक दुर्गा माता पती शिवाकडे कैलासाला परत जाते. हा दिवस आनंदाचा आणि अश्रूंचाही असतो: मातेचा विजय झाला आहे, आणि आता तिला जायचे आहे.

सकाळी दशमीची पूजा होते आणि मातेला निरोप दिला जातो. विवाहित स्त्रिया देवी बरण करायला येतात: मिठाई, पान आणि सुपारी अर्पण करतात, मातेच्या कपाळाला आणि पायांना सिंदूर लावतात, आणि लांबच्या प्रवासाआधी लेकीचे तोंड पुसावे तसे मातेचे तोंड पुसतात. मग येतो सिंदूर खेळ: अखंड सौभाग्य आणि सुखी संसाराची प्रार्थना करत स्त्रिया एकमेकींना सिंदूर लावतात.

मातेसमोर आरसा ठेवून पाण्यात तिच्या प्रतिबिंबाचे विसर्जन केले जाते, हे दर्पण विसर्जन. मग ढाकचा नाद, शंखध्वनी आणि "आसछे बोछोर आबार होबे!" ("पुढच्या वर्षी पुन्हा होईल!") या जयघोषात मूर्ती मिरवणुकीने नेऊन नदीत किंवा तळ्यात विसर्जित केल्या जातात. काही घरांत या दिवशी अजिंक्य देवी अपराजिता हिची पूजाही होते.

घरी परतल्यावर विजयाच्या शुभेच्छा सुरू होतात: लहान मोठ्यांच्या पाया पडून आशीर्वाद घेतात, मित्र आणि समवयस्क कोलाकुली करून गळाभेट घेतात, आणि सगळे मिठाई वाटतात, नारळाचे लाडू (नारकेल नाडू), निमकी आणि आणखी बरेच. भेटीगाठी आणि शुभेच्छा अनेक दिवस चालतात.