ਭੋਗੀ 1889

ਭੋਗੀ ਮਕਰ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੀ ਸ਼ਾਮ (ਪੋਂਗਲ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ) ਨੂੰ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਤੇਲੰਗਾਨਾ, ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਅਤੇ ਕਰਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਮ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਭੋਗ (ਆਨੰਦ) ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਹੋਈ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਦਾ ਡੂੰਘਾ ਅਰਥ ਤਿਆਗ ਰਾਹੀਂ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਦਾ ਹੈ।

ਭੋਗੀ ਦੀ ਸਵੇਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਰਿਵਾਰ ਪੁਰਾਣੇ ਫਰਨੀਚਰ, ਘਸੇ-ਪਿਟੇ ਕੱਪੜੇ, ਟੁੱਟੇ ਬਰਤਨ ਅਤੇ ਬੇਲੋੜੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ ਭੋਗੀ ਮੰਟਾਲੂ ਵਿੱਚ ਢੇਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ: ਇੱਕ ਸਾਂਝਾ ਅਲਾਵ। ਬਜ਼ੁਰਗ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਅੱਗ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬੀਤੇ ਸਾਲ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਅਤੇ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਨਕਾਰਾਤਮਕਤਾ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲੱਕੜ ਦੀ ਕੜਕ ਅਤੇ ਲਾਟਾਂ ਦੀ ਲਿਸ਼ਕ ਭੋਗੀ ਦੀ ਸਵੇਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੈ।

ਆਂਧਰਾ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ ਭੋਗੀ ਪੱਲੂ ਭੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ: ਮਾਸੀਆਂ-ਚਾਚੀਆਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਮੌਸਮੀ ਬੇਰ (ਰੀਗੂ ਪੱਲੂ), ਪੱਤੀਆਂ, ਛੋਟੇ ਸਿੱਕੇ, ਗੰਨੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਅਤੇ ਰਾਗੀ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਰ੍ਹਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਦਾਦੀਆਂ-ਨਾਨੀਆਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬੇਰ ਕੱਢਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੁਰੀ ਨਜ਼ਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਭੋਗੀ ਪੋਂਗਲ-ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਵਾਢੀ ਤਿਉਹਾਰ ਲੜੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ: ਭੋਗੀ ਪੁਰਾਣੇ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਪੋਂਗਲ ਅਤੇ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨਵੇਂ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸੂਰਜ ਮਕਰ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉੱਤਰਾਯਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ: ਸੂਰਜ ਦੀ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਯਾਤਰਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਲ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਅੱਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।