ભોગી 1862

ભોગી મકર સંક્રાંતિની આગલી સંધ્યાએ (પોંગલના આગલા દિવસે) આવે છે અને મુખ્યત્વે આંધ્રપ્રદેશ, તેલંગાણા, તમિલનાડુ અને કર્ણાટકમાં ઉજવવામાં આવે છે. આ નામ સંસ્કૃત શબ્દ ભોગ (આનંદ) પરથી આવ્યું છે, પરંતુ તેનો ઊંડો અર્થ ત્યાગ દ્વારા નવીકરણનો છે.

ભોગીના દિવસે સૂર્યોદય પહેલાં, પરિવારો જૂનું ફર્નિચર, ઘસાયેલા કપડાં, તૂટેલા વાસણો, અને બિનજરૂરી ચીજવસ્તુઓ ભેગી કરીને ભોગી મંતાલુ નામની સામુદાયિક હોળીમાં ખડકે છે. વડીલો અને બાળકો અગ્નિની આસપાસ ફરે છે જ્યારે તે જૂનું બધું બાળી નાખે છે, જે વીતેલા વર્ષની ભૂલો અને સંચિત નકારાત્મકતાના દહનનું પ્રતીક છે. સૂર્યોદય પહેલાં લાકડાના તડતડાટ અને જ્વાળાઓનો પ્રકાશ ભોગીની સવારનો સ્પષ્ટ અવાજ છે.

આંધ્રમાં આ તહેવારમાં ભોગી પલ્લુ પણ સામેલ છે: કાકીઓ બાળકોના માથા પર ઋતુગત બોર (રીગુ પલ્લુ), પાંખડીઓ, નાના સિક્કા, શેરડીના ટુકડા, અને રાગીના ફૂલોનો વરસાદ વરસાવે છે, જેથી તેમને આરોગ્ય અને સમૃદ્ધિના આશીર્વાદ મળે. પછી દાદીઓ બાળકોના વાળમાંથી બોર વીણી કાઢે છે, જે નજર દૂર કરવા મનાય છે.

ભોગી પોંગલ-સંક્રાંતિ કાપણી તહેવાર સંકુલની શરૂઆત કરે છે: ભોગી જૂનું દૂર કરે છે; પોંગલ અને સંક્રાંતિ નવાની ઉજવણી કરે છે. બીજા દિવસે સૂર્ય મકર રાશિમાં પ્રવેશ કરે છે, જેનાથી ઉત્તરાયણની શરૂઆત થાય છે: સૌર વર્ષનો ઉત્તર તરફનો પ્રવાસ, જે વર્ષનો સૌથી શુભ અર્ધ ભાગ ગણાય છે.