অনঙ্গ ত্ৰয়োদশী 1991

অনঙ্গ ত্ৰয়োদশী ভগৱান কামদেৱক তেওঁৰ অনঙ্গ (“দেহহীন”) নামেৰে সন্মানিত কৰে, ভগৱান শিৱই তেওঁৰ ভৌতিক শৰীৰ ভস্ম কৰাৰ পিছত তেওঁ এই নাম পাইছিল। এই ব্ৰত চৈত্ৰ শুক্লা ত্ৰয়োদশীত পালন কৰা হয়।

পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি, তাৰকাসুৰ ৰাক্ষসৰ দ্বাৰা পীড়িত দেৱতাসকলে কামদেৱক ভগৱান শিৱৰ গভীৰ তপস্যা ভংগ কৰিবলৈ হিমালয়লৈ পঠিয়াইছিল, যাতে শিৱ পাৰ্বতীৰ ফালে আকৃষ্ট হয় (কাৰণ তাৰকাসুৰক কেৱল শিৱপুত্ৰয়ে হে বধ কৰিব পাৰিব)। কামদেৱে তেওঁৰ পুষ্পবাণ শিৱৰ ওপৰত নিক্ষেপ কৰিলে। তপস্যাত বিঘ্ন হোৱাত ক্ৰোধিত শিৱে তেওঁৰ তৃতীয় নেত্ৰ খুলিলে, আৰু তাৰ অগ্নিয়ে কামদেৱৰ শৰীৰ তৎক্ষণাৎ ভস্ম কৰিলে, সেয়েহে তেওঁৰ নাম অনঙ্গ, “দেহহীন” হ'ল।

কামদেৱৰ পত্নী ৰতি শোকাকুল হ'ল, আৰু তেওঁৰ ভক্তি আৰু তপস্যাৰে শিৱৰ কৃপা লাভ কৰিলে। ৰতিৰ দুখত দ্ৰৱীভূত হৈ শিৱে বৰ দিলে যে কাম দেহ নোহোৱাকৈও জগতত প্ৰেম আৰু ইচ্ছাৰ শক্তি ৰূপে ব্যাপ্ত হৈ থাকিব। অনঙ্গ ত্ৰয়োদশীত কামদেৱ আৰু ৰতিৰ এই দেহহীন ৰূপৰ পূজা পৰম্পৰাগতভাৱে দাম্পত্য সদ্ভাৱ আৰু সুখৰ সৈতে জড়িত।

দিন নিৰ্বাচন পূৰ্ববিদ্ধা নিয়ম অনুসৰি হয়: ত্ৰয়োদশী তিথি আৰম্ভ হোৱা দিনটোত, সূৰ্যাস্তৰ আগৰ শেষ ৩ মুহূৰ্তক সম্পূৰ্ণৰূপে ব্যাপ্ত কৰিলে, সেই দিনটোৱেই লোৱা হয়। নহ'লে পিছৰ দিনটো লোৱা হয়, সেই পিছৰ দিনটোৱে এই সূৰ্যাস্তৰ আগৰ সময়ছোৱাক আংশিকভাৱে হে ব্যাপ্ত কৰিলেও।

এই ব্ৰত কেৱল নিজ (সাধাৰণ) চৈত্ৰ মাহত পালন কৰা হয়। সাধাৰণ অধিক চৈত্ৰক বাদ দিয়া হয়, আৰু ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে নিজ অৱসৰ লোৱা হয়, যদিহে সেই অধিক মাহ সংসৰ্প-সংজ্ঞক নহয়, সেই ক্ষেত্ৰত অধিক অৱসৰেই ৰখা হয়।